Zwą mnie księciem Slytherinu - 006

 

6. Gorycz domu feniksa

Zagłuszanie bólu na jakiś czas sprawia, że powraca ze zdwojoną siłą.

- J.K. Rowling, Harry Potter i Czara Ognia

Całego kaca przesiedziałem w łóżku. Cały ranek od godziny piątej próbowałem uspokoić zmysły, wspomnienia i nie oszaleć po obrazach, które widziałem nocy poprzedniej. Nie wiedziałem czy to co widziałem było prawdziwe. Matka wyglądała tak dziwnie, tak inaczej. Czy przyszła, bo wiedziała że będę jej szukał po wyjściu z Azkabanu? A może mnie potrzebuje? Te pieprzone gnoje z Ministerstwa Magii skrócili mi wyrok aby wykończyć nasz ród. Chcą mnie wykorzystać, w tym polowaniu na czarownice. Moja matka, nie może wpaść w ich podłe łapska.

*

Zerwałem się z posłania zlany potem po śnie o obrzydliwym przesłuchaniu w ministerstwie. Skupiłem się na pytaniach, które zaczęły nabierać sensu. Czy moja matka była na celowniku ministerstwa? Czy właśnie dlatego tkwiłem w mieszkaniu na ostatnim piętrze, należącym do aurora, fana mugoli? Żeby wydać własną matkę? W mieszkaniu dało się słyszeć dźwięki wymiocin. Po moich jasnych marmurowych policzkach, płynęły nieśpiesznie wytyczające nowe ścieżki łzy. Trwałem tak trzęsąc się z zimna. Kiedy już myślałem że wymioty ustały, żołądek na nowo zaczął okrutny taniec z sokami, które jeszcze tam pozostały. Niczym głupiec wypiłem ten alkohol, myśląc że da mi to namiastkę poczucia normalności. Nerwy zatopione w alkoholu, rozedrgały mój umysł jeszcze bardziej.

Kiedy usłyszałem kroki po starej podłodze w mieszkaniu, nadal siedziałem w wannie. Napiąłem się niczym struna. Pamiętam jeszcze moje kąpiele w Hogwarcie w łazience dla prefektów na piątym piętrze. Pamiętam, że moje pierwsze schadzki z Zabinim były właśnie tam...Zaraz po bibliotece. Blaisey stanowczo zmienił mój sposób funkcjonowania w szkole. Zmienił moje postrzeganie przyjemności i spojrzenia na pewne codzienne czynności. Już nigdy nie potrzebowałem zaspokojenia się samemu ręką, aż do dzisiaj. Popęd fizyczny, nie zjednał się jednak z tym psychicznym. Zacisnąłem pięści patrząc na swoje nadal poranione przeguby. Rzucali na mnie crutiatus jakby to było zaklęcie alohomora zapraszające na popołudniową herbatkę z ciasteczkiem do bram zamku królowej. Czym oni różnią się od popleczników Voldemorta. Auror okładający mnie pięściami nadal majaczył mi przed oczami. Czy wrócił aby wymierzyć mi sprawiedliwość po tym jak ukradłem i zniszczyłęm mu różdżkę? Wstałem i wyszedłem stopami na dywanik leżący przed wanną. Woda ściekała w dół tworząc ciemne plamy na jasnych beżowych włóknach. Westchnąłem widząc swoje odbicie w lustrze. Więc tak wygląda się na kacu i po latach zamknięcia w Azkabanie? Uśmiechnąłem się ironicznie. Wychodząc z łazienki założyłem ręcznik na biodra, oplatając się puchatym materiałem. Czarny kolor kontrastował z moim jasnym ciałem pogłębiając ubytki mojej wagi w odbiciu lustrzanym. W sypialni na łóżku leżała zostawiona dla mnie zielona koszula, lniane beżowe spodnie, bielizna i skarpetki. Uśmiechnąłem się pod nosem zrzucając z siebie ręcznik. Syknąłem z bólu odrywając od koszuli metkę. Na opuszku kciuka pojawiło się rozcięcie. W tym właśnie momencie auror postanowił wpaść do pokoju zaniepokojony.

- Co się stało? - Jego postawa różniła się od moich wyobrażeń po wczorajszej nocy. Był wyjątkowo troskliwy dla kogoś, kogo jeszcze parę godzin wcześniej próbował zabić.

- Przyszedłeś pozbawić mnie jeszcze mojej prywatności? Czy zamierzasz mnie znowu uderzyć? - jego twarz pociemniała. Spuścił wzrok jakby żałował swojego wczorajszego zachowania. 

*
Jego słowa sprawiły mi niezrozumiały dla mnie smutek. Patrzyłęm na Draco jeszcze chwilę, zanim moje kroki skierowały się raz jeszcze na korytarz. Nie wiedziałem co odpowiedzieć, wyjście bez słowa wydawało mi się jedyną sensowną rzeczą. To był pierwszy raz kiedy straciłem nad sobą panowanie w pracy. Od chwili kiedy widziałem go nago z Zabinim w bibliotece, powracałem do tych obrazów i reakcji mojego ciała. Nie rozumiałem. Dzisiaj, reakcja była inna. Ciało Malfoya nadal przyciągało wzrok, ale smutek ściskał mi serce widząc bruzdy na nadgarstkach, siniaki na brzuchu i twarz którą mu pokiereszowałem. Zacisnąłem pięści. Weź się w garść, napastował cię wczoraj seksualnie. Nie wiem czy moja wczorajsza wściekłość wynikała ze zdrady jakiej się dopuściłem po pijaku, czy faktu że sama myśl wprawiała mnie w lekki wzwód. To na pewno dlatego, że pierwszy wzwód w życiu miałem po zobaczeniu w bibliotece Hogwartu, Dracona z Zabinim robiących tak wyuzdane rzeczy, że jak głupi napalony zboczeniec ściskałem mojego fiuta pod materiałem bokserek. Wspomnienie widoku Malfoya osiągającego orgazm nagle przysłonił mi wszystko. Czułem jak serce mi przyśpieszyło, a w ustach pojawiła się nagła suchość. Bałem się jak idiota po tym, że nie interesują mnie dziewczyny. Że jestem gejem. Wynaturzeniem. Nie mogłem już patrzeć swoim przyjaciołom w oczy, do czasu kiedy Ginny pierwszy raz w łazience prefektów między filarami, zaczęła się o mnie ocierać doprowadzając mnie do wzwodu. Byłem tak szczęśliwy, czując jakby rudowłosa odczyniła zły urok. 

*

Szliśmy wzdłuż spokojnej ulicy, kiedy nagle się zatrzymał przy kamienicy z czerwonej cegły. Witryna okna ukazywała bar śniadaniowy. Ktoś właśnie wychodził, bo drzwi się otworzyły, a uderzony dzwoneczek zawieszony nad nimi, rozbrzmiał radośnie zwiastując przybyłych gości. Mężczyzna zdjął kapelusz i skłonił się lekko z uśmiechem na ustach.

- Dzień dobry sąsiedzie. Jak panu mija ten uroczy poranek. 

- Oh pan Rupert. Jak miło, że na siebie wpadliśmy.

Uścisnął mu dłoń, wyraźnie zadowolony ze spotkania.

- Wpadłem ze znajomym na kawkę i śniadanko. Jak zawsze kiedy pracujemy do późna. 

Mężczyzna zrobił lekko zaskoczoną minę, a bruzdy na jego starej twarzy pogłębiły się nieco.

- Do stu piorunów, toć to powinno być karalne. Panie Henryku proszę to koniecznie gdzieś zgłosić.

Brunet uśmiechnął się jedynie w odpowiedzi. Na samą uwagę zgłoszenia Ministerstwa Magii do urzędu pracy, rozpromieniła mi się twarz. 

- Przepraszam, a ty młodzieńcze. Jesteś zapewne przyjacielem Henryka?

Zostałem nagle zauważony i wcale nie czułem się z tym źle. Jednakże kiedy już zamierzałem się przedstawić auror wszedł mi w słowo.

- A to tylko przyjaciel z pracy. Przyprowadziłem go tu bo jego głodny brzuch słychać było w całym biurze. 

Nie spodobała mi się jego reakcja. W dodatku próbował wepchnąć mnie do baru. Nie dałem jednak za wygraną zastawiłem się nogą i podałem staruszkowi dłoń na znak szacunku.

- Draco Lucjusz Malfoy, we własnej osobie, kolega z pracy tak jak już Henryk wspomniał. 

- Rupert Montgomery, cała przyjemność po mojej stronie. 

Pochwycił moją i również uniósł leciutko kapelusz. 

- No będę się zbierał, przyjeżdża do mnie jutro gość muszę jeszcze kupić parę rzeczy do lodówki i oczywiście ciasteczka do herbaty. Miłego dnia panowie. 

Po wymianie uprzejmości, auror niezbyt delikatnie wrzucił mnie do środka lokalu. Niezadowolona mina towarzyszyła mu cały czas. Wyglądał jak dąsające się dziecko. Dużo lepiej wyglądała jego twarz wczoraj, rozpromieniona pitym trunkiem.

- Tak bardzo nienawidzisz mugoli, a przed chwilą co to było.

- Był zaskakująco.. uroczym mugolem. - Odpowiedziałęm, wahając się samemu nie wiedząc, czemu to zrobiłem.

W rzeczywistości całkiem o tym zapomniałem. Chyba brakowało mi odrobiny uwagi ze strony drugiego człowieka. 

- Dlatego postanowiłeś wypaplać mu swoje prawdziwe imię i nazwisko?

Jego oburzenie było według mnie grubo przesadzone. Oblizałem łyżeczkę po śmietance do kawy, a on wybałuszył na mnie oczy jeszcze bardziej. Kopnął mnie w kostkę pod stołem. 

- Nawet w dzielnicy mugoli musisz się wyróżnić prawda? Po co ja tracę na ciebie czas.

Mój wyraz twarzy zmienił się diametralnie. Poczułem się urażony jego słowami. Moje wąskie usta wykrzywił grymas. Kurtynę zawodu zakrył makiawelizm, który nie szczycąc się opanowałem do perfekcji latami znosząc okrutne zachowanie ojca. Przez chwilę popełniłem błąd, za który przyszło mi znowu zapłacić. 

Wyjrzałem przez okno, przechylając filiżankę z parującą kawą. Jej cudownie gorzki smak rozlał się po moim podniebieniu. Auror siedział z nosem w gazecie, nadzwyczaj markotny jak jeszcze nigdy odkąd go poznałem. Śniadanie zjedliśmy w kompletnej ciszy, przerywanej jedynie szczękaniem sztućców. Oczami wyobraźni odtwarzałem sobie rysy twarzy staruszka. Teraz już wiem. Wygląda podobnie do kogoś mi znanego. 

*

Po moim powrocie, dom był cichy. Wszedłem na piętro na którym w głębi paliło się zdławione światło. Ginny siedziała na fotelu. Jej rudawe kosmyki włosów uwolnione z kucyka opadły na długą szyję. Na długich nogach założonych o oparcie fotela, spoczywały skarpety w zielone ropuchy. Widok ten rozczulił mnie. Podszedłem do niej wyjąłem książkę, którą trzymała w dłoniach. Jej delikatne ciało, poddawało mi się bezwładnie podczas snu. Położyłem ją na łóżku, ściągnąłem skarpetki. Moim oczom ukazały się jej kobiece zadbane stopy. Usiadłem na łóżku, ujmując jedną z nich w dłonie. Pocałowałem największy palec. Poczułem jak moja męskość zaczyna puchnąć. Masowałem jedną stopę za drugą, ale moja żona ani drgnęła. Wodziłem nosem od łydki po zakończenie uda, aż napotkałem materiał szortów. Odchyliłem go nieznacznie odkrywając jej ogoloną różową cipkę. Oblizałem palec, kierując go w tamtym kierunku. Musiałem sapnąć, bo fiut zapulsował mi boleśnie w spodniach. Zagłębiłem w nią jeden palec, kciukiem masując delikatnie łechtaczkę. Do kciuka dołączyły usta i język, sprawnie poruszając się po jej delikatnej skórze. Zaciągnąłem się zapachem, który zaczęła z siebie wydawać. Do moich sapnięć pożądania, niedługo dołączyły jej senne jęki. Pozbyłem się dolnej części garderoby nas obojga. I nie mogąc już dłużej się powstrzymać zagłębiłem się w nią powolnymi, acz stanowczymi ruchami. W tej chwili otworzyła swoje brązowe zaspane oczy. Moje biodra przyśpieszyły. W ferworze pożądania, szarpnąłem za jej górną część piżamy urywając guziki. Chwyciłem w dłoń jej zgrabną pierś i ścisnąłem mocno. Jęknęła z bólu i trzepnęła mnie w głowę niezadowolona z moich poczynań. Nie umknęło to mojej uwadze, jednakże byłem tak rozpalony, że jedyne o czym mogłem teraz myśleć to orgazm na jej słodkie usteczka zalewając ją niczym ciasto eklerkowe gęstym białym kremem. Uderzałem mocno moimi biodrami o jej wejście i nagle, Ginny postanowiła zepsuć moje dotychczasowe dzieło. Popchnęła mnie na łóżko i nabiła się na mnie. Leżałem nie mając kompletnie kontroli nad tym co będzie ze mną robić. Przytrzymałem jej biodra, wchodząc w nią do samego końca. 

- Ej 

Sapnęła niezadowolona moimi poczynaniami. Zignorowałem ją jednak kiedy zaczęła się delikatnie na mnie poruszać, wyszedłem jej biodrom na przeciw przyśpieszając tempo. Przez chwilę czułem, że znowu kontroluję sytuację przyśpieszając coraz bardziej. Jej piersi podskakiwały radośnie. Przerwała mi kolejny raz 

- Harry przestań. Wiesz, że nie lubię jak pieprzysz mnie jak jakiegoś prosiaka. Daj mi trochę czułości.

Poruszała się na mnie powoli, unosząc i opuszczając biodra, zataczała na mnie kółeczka, zaciskała mięśnie kegla i rozluźniała. A ja poczułem jak powoli zaczyna mnie to nużyć. Czułem mniejsze tarcie na członku. Zanim jednak zdążył opaść, Ginny zaczęła jęczeć coraz głośniej, aż w końcu osiągnęła spełnienie opadając na mnie. Po czym zsunęła się na łóżko.

- Widzisz kochanie, czyż to nie było bardziej seksi niż te twoje ruchy?

Pocałowała mnie i odwróciła się zasypiając. Wstałem zrezygnowany, okryłem ją kołdrą. Chwyciłem piżamę i skierowałem się do łazienki. Tam wrzuciłem materiał do kosza na pranie. Zdjąłem z siebie koszulę, która powędrowała w to samo miejsce. Spojrzałem na swoje odbicie w lustrze. Fiut leżał żałośnie na moim udzie, niczym zasuszona rodzynka. Westchnąłem i wszedłem pod prysznic, gdzie odkręciłem zimną wodę.

A kiedy siedziałem w końcu w ciszy w domu popijając whisky przed telewizorem, czułem jak alkohol przepływa mi w żyłach upijając mnie delikatnie. Poczułem jak moje ciało zaczęło delikatnie się rozluźniać pływając myślami po zakamarkach mojej głowy. Obudziłem się nagle, słysząc tłukące się niedaleko mnie szkło. Nie to było jednak istotne. Przed oczami wyobraźni po intensywnym śnie nadal miałem w głowie obraz Zabini'ego całującego Draco. Żarliwie, zwierzęco jakby od tego zależało ich życie. Przypomniałem sobie nagle sytuacje sprzed lat, kiedy zabrałem Malfoyowi ubrania, niwecząc jego plany zniszczenia spotkania Gwardii Dumbledor'a, które organizowaliśmy ukrywając się przed Brygadą Inkwizycyjną. Tętno miałem przyśpieszone, przez co oddech był cięższy niż normalnie. Włożyłem dłoń w bokserki. Objąłem twardego penisa, a biodra same wykonały ruch. Bielizna już była mokra od ejakulatu. To jakieś szaleństwo. Wyjąłem dłoń i starałem się skupić uwagę na czymkolwiek innym. Starałem się oddychać równomiernie. Dzisiejszy widok Malfoya nago stanął mi przed oczami, a ja nie mogłem przez to nad sobą zapanować. Wszystko przez to, że Ginny myślała dzisiaj tylko o sobie. I pomyśleć, że pewnie myśli że ja też doszedłem, bo mój penis skurczył się od tych czułości do wielkości orzeszka. 

Wstałem zrezygnowany starając się zmienić tor moich myśli. Ze składzika, wyjąłem zmiotkę i szufelkę i posprzątałem, szczątki mojej ulubionej szklanki na whisky, która musiała wypaść mi z ręki kiedy zasnąłem.

Wyszedłem na spacer po okolicy naszego osiedla domków jednorodzinnych. Kroki przywiodły mnie na plac zabaw. Usiadłem na jednej z huśtawek. Wyciągnąłem z kieszeni papierosa i odpaliłem go wyszeptując cicho Incendio, a już po chwili mogłem nieprzerwanie zaciągać się dymem tytoniowym. Spojrzałem na nieboskłon, powoli zaczynało już świtać. Niebo stawało się coraz jaśniejsze i bardziej kolorowe. Ziewnąłem, czując jak od siedzenia zdrętwiało mi ciało. Ptaki zaczynały swój poranny świergot, a ja ruszyłem w kierunku domu. 

Ciekawe czy Draco też nie może spać po tym co go spotkało.

* * *

Moi drodzy, życzę Wam uroczego poniedziałku. Basiu dziękuję za pozostawione dobre słowo. Życzę Wam wszystkim zdrowia psychicznego i fizycznego w tym trudnym dla nas czasie. Następny rozdział już się piszę, więc zapraszam na kolejną część już za tydzień. 

2. Niewygodne połączenie

Czułem przyjemny zapach i ciepło zupełnie jakbym był otulony ludzkim kokonem. 

Kiedy tylko spróbowałem unieść głowę, przeszywający ból napotkał sprzeciw całego ciała. Otworzyłem oczy czując jak suche mam spojówki. Przez chwilę zastanawiałem się czy nie wylądowałem przez przypadek na pustyni. 

Zamrugałem nie mogąc wyostrzyć obrazu który znajdował się przede mną. 

Wszystko dookoła wirowało, ale byłem prawie pewny, że przede mną znajduje się beżowa naga skóra. Wciągnąłem nozdrzami jeszcze raz ten miły zapach.

Gdzie ja jestem?

Co się stało?

Co to jest?

Moje zmysły nie mogły ustalić co się ze mną dzieje i gdzie się znajduję.

Ułożyłem dłoń na pięknie wyrzeźbionej klacie z różowymi sutkami. Piękne i gładkie aż chciało się je polizać. W głowie mi zaszumiało. Próbowałem bezskutecznie podnieść głowę. 

Westchnąłem sfrustrowany stanem w jakim się znalazłem. 

Zdolności kognitywne wyłączone.

Zadarłem głowę do góry napotykając jabłko Adama, silną, gładką szyję a na niej szeroką szczękę. Wpatrywałem się jakbym pierwszy raz widział ludzkie ciało. 

Oczy pozostawały zamknięte, okalające firanką gęstych brązowych rzęs. Nieco wyżej znajdowały się pasujące zmierzwione około cztery centymetrowe długości włosy.  

Wszystko z pewnością należące. . — do mężczyzny. 

— Kurwa. . — Wyrzuciłem z siebie.

Dopiero teraz zrozumiałem, że byłem otoczony ramionami tego mężczyzny. 

Byłem tulony i wywołało to we mnie panikę i ciepło jednocześnie.

Zsunąłem z siebie spanikowany obce ciało. Próbując wygramolić się z łóżka potknąłem się jeszcze o leżące na podłodze ubrania. Zakrywając dłonią usta starałem się powstrzymać mdłości, które napierały na moje usta niczym zaborcy na Polskę podczas pierwszej i drugiej wojny światowej. Walka była prawie tak samo beznadziejna.

— Mhhh, wszystko dobrze? — Usłyszałem przeciągające się ciało na moim materacu. 

Głos zza pleców był męski, głęboki, pociągający. Dopiero po chwili doszło do mnie, że pytanie było zadane po angielsku.

— Yyygg — dźwięk torsji wyrwał mi się z ust zwiastując kłopoty.

Bieg przez mieszkanie w mdłościach to mój najmniej ulubiony sport ekstremalny. 

Kiedy wymioty ustały stanąłem na słabych, trzęsących się nogach. 

Byłem tak bardzo bezsilny, a mimo to musiałem przetrwać ogłuszający mnie ból w klatce piersiowej. 

W głowie pojawiały mi się poniżające obrazy. Żołądek zwinięty w supeł ciążył promieniując bólem aż do podbrzusza. Łzy ciekły po policzkach. 

Stałem naprzeciwko lustra.

Włosy potargane.

Oczy zaczerwienione.

Usta opuchnięte i pogryzione.

Trzęsłem się z obrzydzenia.

— Brawo Jin, świetnie naprawiasz błędy. . . Gratuluje pierdolony zboczeńcu.

Otworzyłem kurek w prysznicu. 

Lodowata woda spływała mi po twarzy jak za dnia kiedy opuszczałem Seul. Szumiało mi w uszach, byłem tak skacowany, w tak silnych emocjach, że ledwo łapałem oddech.

Tak bardzo przypominała mi wtedy deszcz gasnącego lata. Jak zza mgły pojawiły mi się w głowie gorące pocałunki. Uderzyłem pięścią w kafelki.

— Ty. . popaprańcu. — wyrzuciłem z siebie szlochając.

Chciałem po prostu rozpłynąć się w powietrzu i przestać czuć. 

Czułem, że głowa mi zaraz eksploduje. 

I albo potrzebowałem więcej alkoholu, albo walnąć głową w coś twardego.

Stając otulony szlafrokiem wpatrywałem się w piszącego coś na telefonie faceta mającego na sobie jedynie spodnie. Siedział na łóżku tyłem, ze stopami opuszczonymi na podłogę. Odwrócił się kiedy odchrząknąłem. Mięśnie mu się napięły i rozluźniły na dźwięk mojego głosu. 

— Jeszcze tu jesteś? — wyrwała mi się kąśliwa uwaga.

Zważając na mój stan, nie było to najgorsze zachowanie na jakie było mnie stać zważywszy na ostatnie wydarzenia. 

Spojrzał na mnie pogodnymi, intensywnie zielonymi pięknymi oczami, którego koloru nie dostrzegłem przez wcześniej zamknięte powieki. Zgrabne migdały z podwójną powieką wpatrywały się we mnie przez chwilę.

— Zimny jak lód — Jego głos brzmiał nade prowokacyjnie wypowiadając te bezczelne obelgi. 

— Słuchaj — przetarłem dłonią twarz czując, że kac nie pomaga w pokładach cierpliwości, których miałem wręcz wyczerpaną rezerwę. 

Nie byłem pewny czy chcę w ogóle tą sytuację wyjaśniać. Na nieszczęście nie była to moja decyzja bo właśnie mnie ubiegł otwierając swoje zaróżowione usta. Wpatrywałem się w nie chwilę. Były opuchnięte i pogryzione. Na jego szyi znajdywały się zaczerwienione punkciki. 

Malinki, które musiał zrobić nie kto inny jak właśnie ja.

Poczułem jak policzki pieką mnie nieprzyjemnie. 

Opuściłem podbródek, próbując wybrnąć z sytuacji. 

Zacisnąłem pięści.

Oczy piekły, zbierającymi się tam łzami.

Jeśli się przed nim poryczę, bo skoczę z tarasu.

— Wybacz, że cię rozczaruje sweety, ale nie było tak źle żebym uciekł co sił w nogach.

Wściekłość?

Nie znam właściwego słowa na stan w jakim teraz byłem. 

Ściskałem dłonie w pięściach jak wariat żeby nie podejść i go nie uderzyć.

Upokorzenie jakiego doświadczam w tym tygodniu jest niewyobrażalne.

Trzęsłem się z wściekłości. 

Najgorsze jednak było to, że to nie on mnie upokorzył.

Zrobiłem to sam.

Sam sobie

Bez niczyjej pomocy.

Myślałem, że dna sięgnąłem w Seulu

Jak bardzo się myliłem.

Oh okrutny losie

Jak bardzo można okaleczyć swoją duszę zanim się oszaleje?

— Wybacz. . .

. . nie wiem jak masz na imię. — dokończył po chwili, jakby zastanawiał się jak dobrać słowa.

— Zapewne jakieś orientalne, skoro jestem Azjatą dupku.

Parsknął cicho jakbym go uraził. Uniósł lewą brew przez chwilę jakby miał taki tik.

— Nie jestem rasistą, ale skoro ty tak, to będę się zbierał. Dopisz sobie jedynkę w notesie białych facetów.

Nie zamierzałem go zatrzymywać. 

Jak tylko zapiął wymiętą białą koszulę wkładając ją w eleganckie spodnie, ruszył w moją stronę. Zerknął w lustro poprawiając kosmyki brązowych włosów, które opadły mu podczas snu na oczy, które stało za mną. 

Później jego wzrok przeniósł się na mnie, złapał mnie za podbródek i zanim zdążyłem się połapać o co tu chodzi, zetknął swoje usta z moimi. 

— Obyśmy już nigdy się nie spotkali. 

Dźwięk mojej dłoni na jego policzku odbił się od ścian w głuchym mieszkaniu. 

Stałem tak jeszcze przez chwilę.
Oszołomiony, czując wciąż ten potężny pocałunek.
W nosie nadal wibrował mi jego męski zapach. 
A ciało przechodziło dreszcz za dreszczem. 
Uniosłem dłoń dotykając nadal wilgotnych warg. 

Dłoń drgała z bólu.
Oddech biegł nadal za nim aż na klatkę schodową. 

Oczy mu pociemniały niczym u drapieżnika kiedy dotknął czerwieniejącego policzka. Na jego ustach pojawił się szalony uśmiech wymieszany z czymś jeszcze. Może złamaną męską dumą i tłumioną wściekłością. Trzasnął drzwiami wychodząc zamaszystym krokiem. 

Dyszałem niczym dzikie zwierze zapędzone do klatki. Osunąłem się po futrynie, upadając pośladkami na chłodną podłogę. 

Zerknąłem w dół, odsłaniając poły szlafroka. Fiut stał w pełnej gotowości, zadowolony otrzymanymi bodźcami z mózgu. Uderzyłem go pięścią jakby to miało jakkolwiek pomóc. Zwinąłem się z bólu zaciskając szczękę aż kość wydała głuchy dźwięk. Policzki stygły w kontakcie z podłogą. 

— Jin, spierdoliłeś tak bardzo. . spierdoliłeś.

Kiedy do mieszkania wpadła Ji seo byłem już parę godzin po porannym incydencie. Ale najwyraźniej nie wyglądałem wcale lepiej bo spojrzała na mnie i otworzyła buzię. 

— Oppa, wyglądasz jak śmierć. — Spojrzała na mnie krytycznym okiem. Obeszła mieszkanie, udając policyjnego psa.

— Śmierdzi tu seksem, bzykałeś się całą noc i dzień, że wyglądasz jakbyś nie spał parę dni?

— Niewykluczone. — Rzuciłem gorzko, mając nadzieję na uniknięcie reszty pytań.  

— . . daj mi tabsy. . — wyjęczałem, kładąc czoło na miękkiej, szarej kanapie w salonie.  

— Proszę 

Położyła foliową torebkę na moim brzuchu i zniknęła w kuchni. 

Za chwilę pojawiła się znowu ze szklanką wody i kolejnymi pytaniami.

— Oppa, co się z tobą dzieje? Co się stało w Seulu? Czemu przyjechałeś? 

Nie musiałem na nią patrzyć, żeby wiedzieć że jest poważnie zmartwiona. Wiedziałem też, że nie chcę jej okłamywać. Byłem beznadziejnym starszym bratem. Ale moja siostra to jedyna osoba, którą zawszę wyciągałem z różnych głupot więc może nie wyprze się mnie jeśli zobaczy rysę na moim idealnym życiorysie.

— Zdaje się że pieprzyłem się z jakimś typem, którego niedawno wywaliłem z mieszkania. 

— Typa? Jin-hoon jesteś biseksualny? — Patrzyła uważnie na moją reakcję, czułem to spojrzenie, które wwiercała we mnie w tej chwili. 

Połknąłem dwie pastylki, wypijając zawartość butelki na raz.

— Ja nie mam nic do biseksów! Grunt, żebyś nie zaszedł z nim w ciążę! 

Próbowała rozładować atmosferę. I nawet jej się to udało bo roześmiałem się z rozpaczy jak wariat. Pociągnąłem ją do siebie i uściskałem z ogromną ulgą. Moja siostra nadal była moim ulubionym człowiekiem. Małym trouble maker'em, którego broniłem przed rodzicami i resztą świata.

— Jeśli tak się stanie, będziesz najlepszą chrzestną na świecie. 

Uśmiechnęła się i uderzyła mnie w ramie. 

— A dziecko będzie chociaż ładne? 

— Będzie tak przystojny, że będziesz żałować, że jesteście spokrewnieni.

Roześmiałem się czując się dużo lepiej.

— No no no! Wiedziałam, że masz dobry gust nawet co do mężczyzn! W końcu masz to po mnie!

— Nie ma szans, ten twój adonis nie dorasta mu do pięt. Majtki by ci przy nim spadły. 

— Co za cham! Nie obrażaj mojej zabawki!

— Ty rozwiązła lafiryndo! To on nawet nie jest twoim chłopakiem?!

— To skomplikowane — wywróciła oczami.

Pacnąłem ją delikatnie po głowie.

— Tak się prowadzisz jak starszego brata nie ma w kraju?!

Śmiała się, okładając mnie poduszką.

— Ja jestem rozwiązła? Twoje łóżko jeszcze nie wystygło ty hipokryto!

Rechotała się, kiedy zrzuciłem ją z kanapy na puchaty dywan

— Przynajmniej nie puszczam się w czyimś mieszkaniu.

— Jestem tu częściej niż ty! To tak jakby już przeszło na mnie!

— To twoja dziupla do schadzek teraz? — poduszka wylądowała na jej głowie.

Uklękła na kolanach na przeciwko mnie i puściła mi oczko.

— Dzięki twojej karierze mam takie przytulne gniazdko do sprowadzania ciasteczek.

— Ladacznica! — pokręciłem głową nadal szczerząc się z rozbawienia. 

Może zamiast tego powinienem dać jej reprymendę jako starszy brat. Ale co ja mogę jest piękną młodą kobietą, niech korzysta z życia, a nie żyje jak pustelnik, jak ja. Zakuło mnie w sercu z zazdrości. Była taka młoda, wolna i widocznie szczęśliwa. 

— Tęskniłem za tobą Ji seo!

— Oppa! — krzyknęła rzucając mi się w ramiona przez co poczułem jej kolano w moim żołądku. 

— Twoja miłość mnie kiedyś zabije! — pogroziłem jej.

Odsunęła się ode mnie, błądząc dłońmi, mierzwiąc mi włosy na głowie, później po ramionach i udach.

— Nieprawda, masz wszystko na swoim miejscu!

— Bezczelna smarkula, gdzie koreański szacunek dla brata?

— Wyjmij kija z pośladów — dała mi zaczepnego pstryczka w nos. A po chwili kontynuowała

— Jak ma na imię?

— Kto? — udawałem, że nie wiem o kim mówi.

— Jin tylko mi nie mów, że nie spytałeś zanim przeszedłeś do konkretów. 

Schowałem twarz w kanapie odwracając się do niej plecami. Złapała mnie za ramie i zaczęła trząść.

— Nie mam pojęcia. Byłem tak zalany w trupa, że nic nie pamiętam. 

— To skąd pewność, że ze sobą spaliście? — dopytywała odwracając mi twarz w swoją stronę.

— Skręcisz mi kark! Boże jakie to namolne stworzenie. — Wstałem z kanapy z uśmiechem i podszedłem nalać sobie więcej wody.

Oparłem się plecami o blat w kuchni i zerknąłem na Ji seo siedzącą na kanapie z brwiami uniesionymi do góry.

— Oho! Robi się coraz ciekawiej. Coś ty wczoraj robił? 

— Nic! Wyszedłem do tego fancy baru gdzie wpuszczają tylko wykwintnych gentlemanów. Zapijałem smutki. Daj żyć jestem tylko człowiekiem. . .

Zapadła cisza, a ona nadal się we mnie wpatrywała oczekując więcej spicy detali.

— Nie mam pojęcia jak to się stało. Obudziłem się z nim w łóżku. Wyrzuciłem go z mieszkania. Ale zanim wyszedł . . — Odchyliłem się do tyłu, patrząc w sufit. Nie mogę tak demoralizować siostry. Czułem się idiotycznie.

—. . To jeszcze mnie pocałował, ale tak żarliwie, że miałem wzwód. Więc na pewno nie przyszedł tu bo nie miał gdzie spać!

— Ale używaliście zabezpieczeń?

Spojrzałem na nią gniewnie. 

— Nie mam bladego pojęcia co stało się wczoraj między dwudziestą trzecią, a szóstą rano.  

Oczy tego małego potwora rozbłysły.

— Spotkasz się z nim jeszcze? 

— Po pierwsze wyrzuciłem go z domu, po drugie nazwał mnie rasistą, wykorzystał po pijaku, po trzecie nawet gdybym po tym miał jeszcze jakieś masochistyczne skłonności żeby go spotkać nie mam ani jego numeru ani nawet imienia. 

Wreszcie zostałem sam w mieszkaniu, od razu chwyciłem odkurzacz. 
Rodzice wyrobili we mnie nawyk sprzątania. 

Może brzmi to nad wyraz ale pomagało oczyścić umysł. 

A miałem z czego go czyścić, bo w moim umyśle wracały obrazy z wczorajszej nocy.

W pewnym momencie natrafiłem na coś co sprawiło, że odkurzacz zgrzytnął kalecząc mi uszy nieprzyjemnym dźwiękiem. 

Wyłączyłem na chwilę maszynę i klękając schyliłem się żeby zajrzeć pod łóżko. Moim oczom ukazał się czarny obiekt. Z pewnością nie mój.

Wstałem badając przedmiot. Był to telefon. Spróbowałem go odblokować, ale bezskutecznie. Westchnąłem siadając na łóżku.

— Czyli nie miał racji, bo wygląda na to, że jeszcze się spotkamy. 

***

Witajcie, mam nadzieję, że Jin hoon i jego postać przypadnie wam w serduszka i pokochacie go z czasem tak jak wszystkie inne moje opowiadania. Tymczasem lecę napisać jeszcze rozdział HP i życzę wam udanego weekendu. 

Wasza D.